نقد فیلم خارجی: نقد فیلم از راه رسیده

سیاره‌ی زمین بعد از فرود ۱۲ سفینه‌ی فرازمینی بهم ریخته است. ساکنان این سفینه‌ها مشتاق برقراری ارتباط هستند و زبان‌‌شناس معروف دکتر لوئیس بنکز دست به‌کار می‌شود تا قبل از راه افتادن جنگ از زبان عجیب و غریب آنها سردرآورد.

نقد فیلم خارجی | اگر دنبال ساخت فیلمی جدید و با برداشتی متفاوت از یک چیز قدیمی هستید، دنیس ویلِنُو کسی است که باید سراغش بروید. کارگردان فرانسوی-کانادایی که با فیلم از نظر اخلاقی تاریک «Sicario» به فیلم‌های هیجانی اکشن-مافیایی رنگ جدیدی از خشونت بخشید و قبل از آن هم با فیلم «Prisoners» درام‌های آدم‌ربایی را به سطح جدیدی رساند حالا روی دیدار بیگانه‌ها دست گذاشته است. ژانر علمی تخیلی طی سالیان اخیر دست‌خوش تغییرات زیادی شده و امروز به یکی از غنی‌ترین تجربیات بصری و داستان‌سرایی روی پرده‌ی نقره‌ای بدل شده است. بنابراین فیلم‌های از این دست کم نیستند با این حال ویلنو موفق شده با حفظ محتوا همچنان چیز جدیدی ارائه کند.

«از راه رسیده» با بازی نامزد جایزه اسکار ایمی آدامز داستان یک دوجین سفینه‌ی فضای ناشناخته را نقل می‌کند که پس از ورود به جو زمین در جای جای مختلف سیاره فرود می‌آیند. حالا اما همه‌چیز به یک زبان‌شناس و یک دانشمند بستگی دارد تا موانع ارتباطی را برداشته و بررسی کنند که آیا برای مقاصد دوستانه اینجا هستند یا برای جنگ البته اگر اصلا آمدنشان دلیلی دارد.

احتمالا شباهت‌هایی بین «از راه رسیده» و فیلم کریستوفر نولان «بین ستاره‌ای» مطرح خواهد شد، علیرغم اینکه فیلم نولان بسیار بلندپروازانه و مورد توجه بود اما «از راه رسیده» به چیزهایی دست پیدا می‌کند که «بین‌ستاره‌ای» آرزویش را داشت. سطح بالایی از دلهره و جسارت که مختص فیلم‌های ویلنو است.

و بالاخره یک فیلم علمی-تخیلی که به کلیشه‌های اکشن کشیده نمی‌شود.

تریلر فیلم arrival (1)ظاهرا فیلم در مورد ملاقات بیگانه‌ها از زمین است اما این کاراکترها هستند که توجه او را به خود معطوف کرده‌اند. او از ابتدا تمرکزش را روی چهره‌ها و کوچکترین برخوردها بین کاراکترهایش می‌گذارد. البته حضور ایمی آدامز در رسیدن به این هدف بی‌تاثیر نیست، طی چند سال گذشته او از خود بازیگری ساخته که بی‌معطلی به کاراکترهایی که بازی کردنشان کار هر کسی نیست احساس و هویت می‌بخشد. در اینجا او نقش دکتر لوئیس بنکز استاد زبان‌شناسی را بازی می‌کند. البته او از طریق شغلش به ما معرفی نمی‌شود بلکه از طریق انسانیتش. چه از دنیس ویلنو خوشتان بیاید چه نه، او خوب می‌داند چطور یک فیلم را شروع کند. «از راه رسیده» در همان دقایق ابتدایی سراغ دو موضوع مهم و کلیدی می‌رود. اولی تجربه‌ی مادری کوتاه یک زبان‌شناس با استفاده از تصاویر کوتاه و پشت سرهم که دخترش را تربیت می‌کند تا زمانی که به دلیل یک بیماری نادر می‌میرد.

و بعد هم سریع می‌رود سراغ آمدن بیگانه‌ها با سفینه‌هایی تخم‌مرغی هرمی. استاد زبان‌شناسی داستان ظاهرا از آمدن بیگانگان با سفینه‌های عجیبشان آن‌چنان هم متعجب نشده است. رسانه‌های جهان ۲۴ ساعته گزارشاتی از شورش، خودکشی‌های فرقه‌ای و زیارت مردم از محل فرود سفینه‌های بیگانه گزارش می‌کنند و رهبران جهان هنوز از ماهیت دوست یا دشمن بودن آن‌ها مطلع نیستند. اما بنکز از این آشفتگی‌های احساسی مصون می‌ماند و به عضوی کلیدی در تیم ارتش آمریکا بدل می‌شود که ماموریت دارند با بیگانگان ارتباط برقرار کنند. هر ۲۴ ساعت یکبار دریچه‌ای در زیر سفینه گشوده می‌شود که انسان‌ها از طریق آن برای صحبت کردن و برقراری ارتباط فراخوانده می‌شوند. شبیه قرارهای عاشقانه، در ملاقات‌های اول انسان‌ها متوجه منظور مهمانان خود نمی‌شوند. حتی ظاهر این بیگانه‌ها هم آنها را به حیرت واداشته است.

رمزگشایی یک زبان بصری.

بکنز با کمک یک فیزیکدان نظری (جرمی رنر) سرانجام موفق می‌شوند به موفقیت‌هایی در برقراری ارتباط با بیگانگان دست یابند اما با اعلام جنگ روسیه و چین علیه این سفینه‌های بیگانه زمان آنها به سرعت در حال تمام شدن است. «از راه رسیده» بی‌مقدمه راه‌های جدیدی برای اندیشیدن پیشنهاد می‌کند. مفاهیم مختلف با پیچیدگی یکسانی در فیلم پخش شده‌اند. عشق، از دست دادن و ادراک. این به این معنی نیست که فیلم از موضوع اصلی فاصله می‌گیرد بلکه به مخاطب فرصت می‌دهد تا این مفاهیم را از پس آمدن بیگانگان بیرون بکشند.

بیگانه‌های فیلم نیز در نوع خود جالب هستند که بیشتر شبیه اختاپوس‌های پیشرفته با شخصیت خاص خودشان می‌مانند. آنها ظاهرا از ما پیشرفته‌ترند و فیلم قالب مهیب مناسبی به آنها می‌بخشد که در عین حال تشنه‌ی برقراری ارتباط و اشتراک‌گذاری دانسته‌های خود با بشریت هستند.

درامی احساسی در باب بیگانگان.

«از راه رسیده» علیرغم پر بودن از فلسفه و حرف‌های قلمبه، سرد و نصیحتی از آب در نمی‌آید. فیلم قدرت احساسی بالایی دارد که احتمالا چندین بار در طول فیلم اشکتان را درمی‌آورد. تراژدی، از دست دادن و کم آوردن‌های بسیاری در انتظارتان است. اما برای پیشگیری از تاثیر و منقلب کردن ما با این لحظات تاریک «از راه رسیده» پیشنهاد می‌کند این احساسات را سرکوب کرده و بخشی از وجودمان را نادیده بگیریم. «از راه رسیده» با مفاهیم مرتبط با زمان سر و کار دارد اما به جای توضیحات فنی و علمی در باب این مفاهیم با قرار دادن مخاطب در شرایطی عمیقا احساسی به آن‌ها پاسخ می‌دهد.

از تجاوز بیگانگان خبری نیست.

معمولا فیلم‌های ژانر علمی-تخیلی در کهکشان‌ها و ستارگان گم می‌شوند و یا دست روی مفاهیمی می‌گذارند که قادر به درک آن نیستند اما «از راه رسیده» تلاش می‌کند فرای عناصر ژانری به ماهیت وجودی ما بپردازد. شاید ندانیم کجای این دنیا هستیم، از ماهیت و کلیتی که بخشی از آن هستیم آگاه نباشیم، اما از نقشی که در زندگی عزیزانمان داریم مطلع هستیم و به این ترتیب «از راه رسیده» به مفاهیمی می‌پردازد که عمیق و طنین‌انداز هستند. این یک علمی-تخیلیِ احساسی است که کریستوفر نولان در «بین ستاره‌ای» سعی در کنکاش ماهیت عشق و خانواده از طریق شرایط پیچیده و قامض داشت اما به‌طور کامل موفق نشد. «از راه رسیده» در این مسیر بسیار موفق‌تر عمل می‌کند و نتیجه یکی از تکان‌دهنده‌ترین تجربه‌های سینمایی سال است. اگر از فیلم‌هایی که شما را به چالش می‌کشند خوشتان می‌آید، این فیلمی دگرگون‌کننده، الهام‌بخش، متعصب و بی‌پرده است و به کارتان خواهد آمد. یکی از بهترین فیلم‌های امسال.

این مطلب به‌صورت کاملا اختصاصی در تحریریه پلان موویز به نگارش درآمده است. استفاده از این مطلب با ذکر نام پلان موویز و لینک به این صفحه کاملا آزاد است.

نقد فیلم

    به اشتراک بگذارید
    ۱۳٫۸٫۱۳۹۵
     
    سپهر سرایی
    به قلم: سپهر سرایی

    سینما خوانده، عضو سابق انجمن نویسندگان و منتقدین سینمایی، در‌حال‌حاضر برای هیچ مجله‌ی چاپی قلم نمی‌زنه و ترجیح میده مستقل کار کنه ...

    10 دیدگاه مطرح شده
    • مریم غفاری

      عاشق این فیلما هستم که برای سوالات علمی جواب های احساسی دارن و همه چیز رو تو علم خلاصه نمی کنن

    • امید عاظم

      یعنی شما می گید این فیلم از فیلم intersteller یا به قول خودتون بین ستاره ای کریستوفر نولان بهتره؟ من که باورم نمیشه

      • netkhor

        نمیدونم چرا از نولان بت میسازن؟ اینتر استالر پر از تناقض و اشتباه علمیه نمیگم فیلم بدیه ولی کلی فیلم بهتر از اون ساخته شده و خواهد شد الکی یکی رو بزرگ نکنید باو

    • کسری

      عمرا از فیلم نولان بهتر باشه

    • نیما

      قبول کن یکم زیادی ازش تعریف کردی

    • على

      واقعا معنى فيلمه چى بود ما نفهميديم ، يارو فضايى در اخر چى گفت بهشون

    • ویسی

      هردو فیلمو دیدم بهترینشم ( انتر ستایلر) بود نمیگم فیلم بدی بود این ولی فیلم بهتر نیست

    • كعبه

      من هم فيلم نولان رو تاثيرگذارتر مىدانم البته فيلم ورود هم بسيار خوب بود

    • پیمان

      ما که نفمیدیم آخرش چی شد!
      فیلم نولان به نظرم خیلی خیلی خوش ساخت تر بود

    • مجتبی

      موضوع این فیلم فضاییها،زبان،زمان و غیره فقط نیست در این فیلم فمنیسم گرا فقط یک زن رو نشون میده که به حالاتی پیامبر گونه جهان ر و نجان میده و زنان رهبری میکنن.در ابتدای فیلم با اجول نشان دادن مرد فیزیک دان سعی در تحقیر مردان دارد و با نمایش نیم رخ های مکرر از زن زبان شناش سعی در برتری نشان دادن زنان رو نشون میدهد که یک زن از مردان برترنشانداده اند وهمچنین کودک دختر مجرا که احساس برتری زنان از مردان را از ابتدا نشان میدهد. فیلم سعی دارد بگوید فقط زنان هستند که دارای فهم و درک بسیارند و مردان دلقک و جنگ طلب و زیان آورهستند. یک فمنیسم گرایی از نوع حقیر نشان دادن مردان بیفکر. موفق باشید.

    • Pingback: Milana Travis

    بیان دیدگاه